حرف های پوچ رییس اجرایی بر پایه هدیه آمریکایی

رییس اجرایی حکومت وحدت ملی پس از اینکه از سوی رییس جمهور ترامپ صدر اعظم خطاب شد متعاقبا به گفتن حرف های کلان وخود نمایی بیش از حد لب گشود. خدا بیامرزد داکتر نصیر حامد ابوزید را که چند سال قبل نقد او را بر حکام کشورهای اسلامی می خواندم در جایی چنین نوشته بود: «حاکمان کشورهای اسلامی همیشه چشمان خویش را به رسانه ها و رهبران غربی می دوزند که آنها در موردشان چه نظر دارند و چه می گویند». اگر منصفانه و به دور از اختلافات فکری و... با ابوزید به این نقد نگریسته شود به نتیجه خوبی می رسیم.
به باور حامد، حاکمان جهان اسلام به این موضوع فکر نمی کنند که نظر مردم در موردشان چیست و چه می خواهند. اصلا مردم را جدی نمی گیرند و فقط در انتخابات سوری که برگزار می کنند با مردم پیش آمد می کنند و بس و همین که نتیجه معلوم شد از همان لحظه وداع می کنند.
بعد از نشستن به کرسی دیگر خبری از مردم نمی گیرند و مراقب اند که سران خارجی از اینها چه می خواهند که با انجام دادن آن بقایشان تضمین شود و همین که حرفی در موردشان گفته شد بی باکانه فخر فروشی می کنند!
رییس اجرایی نیز پس از ملقب شدن اش به صدر اعظم از سوی دونالد ترامپ خیلی با انرژی صحبت می کند و می گوید تشکیل حکومت وحدت ملی افغانستان را نجات داد. باید گفت آقای داکتر! اگر ثمره نجات کشور تحمل دو آدم بیکاره (خودت و غنی در دو کاخ باشد) بحران بهتر و آبرومندانه تر از نجات افغانستان بود.
من به عنوان یک شهروند طرفدار بحران هستم نه سران بحران آفرین حکومت وحدت ملی.

محقق